Makaroniki – historia ciasteczka, bezy i sławy

Makaroniki – Nancy/Paryż – Francja

Historia makaroników sięga już czasów późnego średniowiecza. To w republikach włoskich, w czasach hossy handlowej XIV wieku, bogate warstwy kupieckie, pozwalały sobie na konsumpcję ciasteczek pieczonych z mąki migdałowej i białek jaj. To Italia jest ojczyzną macaroon (dwa ‚o’). Więc jak się dostały do Francji? Kto połączył dwa makaroniki kremem, tworząc macaron (jedno ‚o’)? I dlaczego Christian Laboutin posiada dożywotni ‚karnet’ na makaroniki firmy Ladurée?

MAKARONIK – SKĄD POCHODZĄ?
Pierwotnie makaronik był zwykłym, migdałowym ciastkiem, podobnym do współczesnych ciastek kokosowych. Powszechnie uważa się, że pierwszy macaroon, powstał w VIII wieku w jednym z klasztorów weneckich. Natomiast samo słowo maccarone pochodzi od czasowniku ammaccare – zmiażdżyć, i odnosi się do pasty powstałej ze zgniecenia migdałów (nota bene: włoska pasta podobnie etymologizuje mąkę pszenną). Warto zaznaczyć, że w tamtych czasach, cukiernikami, byli najczęściej mnisi lub mniszki!

makaroniki

Te pierwsze weneckie makaroniki, były niczym innym jak ciastkami, upieczonymi ze zmielonych, dostępnych na południu, orzechów: migdałowych, włoskich lub laskowych. Musiały zachować jedynie okrągły kształt i nie posiadać w składzie mąki. Zresztą fakt ten, pomógł makaronikom wedrzeć się na stałe, do kuchni żydowskiej, jako deser w okresie poprzedzającym święto Pascha (nie można wówczas spożywać nic co zawiera zakwas).

POJEDYNCZY MAKARONIK WE FRANCJI:
W roku 1533 ciastka te dotarły do Paryża, do Henryka II i jego dworu, wraz z orszakiem weselnym Katarzyny Medycejskiej. Deser ten musiał się spodobać we Francji, gdyż już w 1552, słowo makaronik (macaron) zostaje po raz pierwszy wymienione w języku francuskim, w czwartym tomie dzieła Gargantua i Pantagruel, autorstwa François Rabelais’go.
W późniejszych czasach, ciastko to, nie zasługuję na szczególną uwagę, może za wyjątkiem krótkiego występu w IX tomie Wielkiej Encyklopedii Francuskiej. W roli głównej, makaronik pojawia się dopiero w czasie Wielkiej Rewolucji Francuskiej. Posłużył tzw. Siostrom Makaronikowym, karmelitkom Małgorzacie i Marii-Elżbiecie, azylantkom w Nancy, regulować powinności finansowe za wynajem mieszkania. Dlatego też niektórzy właśnie w Nancy doszukają się ojczyzny makaroników. Nawet wtedy, były to jedynie zwykłe pojedyncze ciasteczka, pieczone z masy migdałowej, o naturalnym kolorze i bez dodatkowych smaków i aromatów – taka zwykła migdałowa beza.

macaron

POŁĄCZENIE MAKARONIKÓW – PARYŻU:
Dopiero rok 1830 zmienił zasadę podawania makaroników. Zaczęto doprawiać je i łączyć dwa ciastka dżemem bądź likierem. Tworząc jeden smakołyk. Kto to zrobił po raz pierwszy? Firma Ladurée próbuje przywłaszczyć sobie ten zaszczyt. Ale zabiegi marketingowe nie przytłumią naszej czujności.

makaroniki laduree

MAKARONIKI – POCZĄTKI SŁAWY:
W 1930 roku, Pierre Desfontaines, cukiernik firmy Ladurée, po raz pierwszy stworzył makaronik ganache’owy. Skleił on dwie bezy czekoladowo-śmietanową warstwą. To prawda, że dzisiejsze makaroniki opierają, warstwę łączącą ciastka, na kremie śmietankowym, i pod tym względem Ladurée w pełni zasługuje na miano odkrywcy makaronika. Ale tylko makaronika ganache’owego. Natomiast pierwszy makaronik (deser spajający dwa ciastka jakąś warstwą łączącą), musiał powstać  wcześniej, około 1830 roku, w nieznanej już dziś cukierni. Pewne jest jedynie to, że stało się to w Paryżu, a świadczy o tym najststarsza ich nazwa: Paris macaron.
Tak narodził się klasyk ekskluzywnego deseru.
makaroniki herme
Klasyczne smaki: Śmietankowa Malina i Papaja z Czekoladą.

2 komentarze do “Makaroniki – historia ciasteczka, bezy i sławy”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.